അന്നയും റസൂലും: പ്രണയത്തിന്റെ ഹൃദയ സ്പര്ശിയായ ആവിഷ്കാരം..
തട്ടം കാണുമ്പോള് കാമസക്തനാകുന്ന നായകനില് നിന്നും മുസ്ലിം പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ച നായര് ചെക്കനില് നിന്നും യഥാര്ത്ഥ സ്നേഹത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം വിതറുന്ന ഈ ചിത്രം പുതുവര്ഷത്തില് മലയാളിക് നെഞ്ചോടു ചേര്ത് ആസ്വാധിക്കാവുന്ന ഒരു നല്ല സിനിമ തന്നെയാണ്.....ബാഹ്യമായ കാഴ്ച്ചക്കപുരമാണ് യഥാര്ത്ഥ സ്നേഹമെന്ന് വിളിച്ചോതി അന്നയും റസൂലും കണ്ണും കാതും മനസ്സും ഒരു പോലെ പ്രണയത്തിനു സമര്പ്പികുമ്പോള് പ്രേക്ഷകനും ആ പ്രണയത്തില് സ്വയം അലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്നു... അന്നയുടെയും രസൂളിന്റെയും പ്രണയത്തിനപ്പുറം കൊച്ചിയിലെ മറ്റൊരു ജീവിതം വരച്ചുകാട്ടുകയാണ് രാജീവ് രവി തന്റെ ആദ്യ ചിത്രത്തിലൂടെ.... പനക്കൊഴുപിന്റെയും ആഡംബര ഫ്ലാടുകളുടെയും കുറെ ഫക്കുകളുടെയും കഥ പറഞ്ഞ കൊച്ചിയില് നിന്നും മട്ടാഞ്ചേരി വൈപിന് നിവാസികളുടെ പച്ചയായ ജീവിതം വരച്ചു കാട്ടുകയാണ് സന്തോഷ് എച്ചിക്കാനം എന്നാ തിരക്കഥാകൃത് .... അന്നയുടെയും രസൂലുഇന്റെയും ജീവിതത്തിലെ ചില ദിവസങ്ങളിലൂടെ കഥപറയുമ്പോള് തന്നെ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും നിരവധി ജീവിതങ്ങള് സിനിമയില് കടന്നു വരുന്നു...റസൂലിനെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങള് തെരുവോരത്തുകൂടി നടക്കുമ്പോള് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകള് എന്തിലെല്ലാം ഉടക്കുമോഅത്തരം ധ്രിശ്യങ്ങളെല്ലാം കാമറയില് ഒപ്പിയെടുത്ത മധു നീലക്ന്ദനും ചായാഗ്രാഹകന് കൂടിയായ സംവിധായകന് രാജീവ് രവിയും അഭിനന്ദമര്ഹിക്കുന്നു... ഒരു സിനിമ എന്നതിലുപരി ജീവിത ഗന്ധിയായ പരിസരങ്ങളോട് ഒട്ടി നിന്ന് അതിഭാവുകത്വമോ അതിസയോക്തിയോ ഇല്ലാതെ കഥ പറഞ്ഞതാണ് ഇതിന്റെ വിജയം.... ഫോര്ട്ട് കൊച്ചിക്കാരുടെ വൈപിനിലെ സാധാരണ ജീവിതങ്ങളുടെ സാധാരണ ദിവസങ്ങളുംകൊട്ടേഷന് സങ്കങ്ങളും പ്രണയവും സൌഹൃദവും ഒരു കാന്വാസിലെന്നപോലെ വരച്ചു കാട്ടുകയാണ് രാജീവ് രവിയും ടീമും അന്നയില് ..അതിലെ ഓരോ കഥാപാത്രവും ( പുതുമുഖമെന്നൊ പരിചിത മുഖമെന്നൊ) വ്യത്യാസമില്ലാതെ യഥാര്ത്ഥ ജീവിതം ജീവിച്ചു തീര്ക്കുകയാണ് ഇതില്........
അഭിനയമെന്ന് ഒരിക്കല് പോലും തോന്നാത്തവിധം ഫഹധും ആന്ദ്രിയയും സണ്ണി വെയ്നും സൌബിന് ശാഹിരും ഷൈന് ടോമും ശ്രിന്ദ അഷാബും അതിലുപരി ആഷിക് അബുവും ജീവന് തുടിക്കുന്ന പ്രകടനവുമായി നമുക്ക് മുന്നിലെത്തിയപ്പോള് അത് ഒരു നവ്യാനുഭവമായി മാറുകയാണ്...ലൌഡ് സ്പീകരില് നിന്നും അന്നയും രസൂളില് സ്പോട്ട് ദാബ്ബിങ്ങിന്റെ സാധ്യതകള് പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുമ്പോള് അത് ചിത്രത്തിന്റെ ആസ്വാധനതിനു കൂടുതല് മിഴിവേകുന്നു...അതിലുപരി സബ്ദലെഖനത്തില് കാണിച്ച പാടവം പ്രസംസനീയം തന്നെ...
അല്പം വലിച്ചു നീട്ടപെടുന്നുന്ടെങ്കിലും ചിത്രത്തിന്റെ "അന്ന നട " തന്നെയാണ് അതിനെ ഹൃദയ സ്പര്ശിയാക്കുന്നത് എന്ന് പറയാതെ വയ്യ...പാട്ടുകളിലെ പഴമ ചിത്രത്തിന് കൂടുതല് ഗുണം ചെയ്യുന്നതും കണ്ടു രണ്ടു കണ്ണും, ശമീനുല്ല തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങല് പ്രണയവും അതിന്റെ ആഴവും പ്രേക്ഷകനിലേക്ക് പകര്ന്നു നല്കുന്നതില് ചെറുതല്ലാത്ത പങ്കു വഹിക്കുന്നു... സിനിമോടോഗ്രാഫരില് നിന്ന് സംവിധായകനിലെക്കെതുമ്പോള് രാജീവ് രവിയും ബാച്ചിലര് പാര്ടിയില് നിന്ന് അന്നയില് എത്തുമ്പോള് സന്തോഷ് എച്ചിക്കാനവും ഓരോ സിനിമയിലും മികച്ച പ്രകടനവുമായി ഫഹധും പ്രതീക്ഷ നല്കുന്നു...അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ പുതുവത്സരത്തില് ഇരു കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിക്കാവുന്ന ഒരു മികച്ച ചിത്രം തന്നെയാണ് അന്നയും റസൂലും...
ഡാ തടിയാ...വരൂ ആശ്ലെഷിക്കൂ ഈ മേഘരൂപനെ...
വലിയ കാര്യങ്ങള് വളരെ രസാവഹമായി പറയുന്ന ഒരു ചെറിയ സിനിമയാണ് ഡാ തടിയാ..(ആരെങ്കിലും ഇതൊരു കൊമെടി ചിത്രമാണ് എന്ന് നീങ്ങളോട് പറയുന്നുവെങ്കില് ഒരിക്കലും അത്തരമൊരു കാഴ്ചപാടില് ഈ സിനിമയെ സമീപിക്കരുത്...ഇതൊരു കൊമെടി സിനിമയല്ല...).മനുഷ്യ മനസ്സിലെ അപകര്ഷതാ ബോധത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു എന്നതിലുപരിയായി ആ അപകര്ഷതാ ബോധത്തെ വില്പന ചരക്കാക്കുന്ന ചെറുകിട മുതല് മള്ടി നാഷണല്, കോര്പെരെറ്റ് പരസ്യങ്ങളും പരസ്യ തന്ത്രങ്ങളും വിമര്ശന വിധേയമാക്കുകയാണ് ഡാ തടിയാ എന്നാ ഈ ചിത്രം...ചിത്രം അവസാനിക്കുന്നതോട് കൂടി തടി കൊണ്ടുണ്ടാവുന്ന ഹാസ്യതിനപ്പുരം തടി എന്നത് കേവലം സിംബോളിക് ആയി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് നമുക്ക് കാണാന് കഴിയുന്നത്...
നാം ജീവിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതെന്ന മാര്ക്സിയന് കാഴ്ച്ചപാടാണ് ചിത്രത്തിലുടനീളം കാണാന് കഴിയുന്നതെങ്കിലും ചുവന്ന കൊടി പലപ്പോഴും വിമര്ശന വിധേയമാകുന്നത് കാണാം...അത്തരം രാഷ്ട്രീയ നിരങ്ങല്ക്കപ്പുരം നമ്മുടെ ചുറ്റുപാട് നമുക്കില് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്ന മിഥ്യാ ബോധം എത്രത്തോളം അപകടകരമാണ് എന്ന് ഒരു സോഷ്യല് സറ്റൈര് പോലെ അവതരിപ്പിചിരികുകയാണ് ആഷിക് അബുവും ടീമും...വളരെ സീരിയസ് ആയ ഒരു വിഷയം ശേഖര് മേനോന്റെ തടിയെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തികൊണ്ട് രസാവഹമായി അവതരിപ്പിചിരിക്കുകയാണ് സംവിധായകന്........ ലൂക ജോണ് പ്രകാശ് എന്നാ കഥാപാത്രത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിന്റെയും സന്താപത്തിന്റെയും താളം സിനിമയുടെ ഓരോ ഷോടിലും ധ്രിസ്യമാണ്... പ്രകാശ് dipressed ആകുന്നതോട് കൂടി കഥ പറച്ചിലിന്റെ വേഗം കുറയുന്നതും സന്തോഷത്തില് ഓരോ സീനും ഒരു പ്രത്യേക ജീവന് കൈവരുന്നതും നമുക്ക് അനുഭവഭേധ്യമാകുന്നു...
പറഞ്ഞു വഷലാകാന് സാധ്യതയുള്ള ഒരു കഥ തികഞ്ഞ കയ്യടക്കത്തോടെ വ്യത്യസ്തമായ ആഖ്യാന ശൈലി സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് തടിയന്റെ പ്രത്യേകത... ഇത്തരത്തില് കഥപറച്ചിലിന്റെ പുതിയ മേച്ചില് പുറങ്ങള് തേടി ഓരോ സിനിമയിലും ആഷിക് അബു പുരോഗമിക്കുമ്പോള് മലയാളി പ്രേക്ഷകനെ സംബന്തിചിടത്തോളം പുതിയ ദ്രിശ്യ വിരുന്നുകലാണ് അവര്ക്ക് ലഭിക്കുന്നത്...ശ്യാം പുഷ്കര്,അഭിലാഷ് നായര്,ദിലീഷ് എന്നിവര് ചേര്ന്ന് വളരെ കാലിക പ്രസക്തിയുള്ള മികച്ച തിരക്കഥ തന്നെയാണ് ഈ ചിത്രത്തിന് വേണ്ടി ഒരിക്കിയത്... ഓരോ ഗാനത്തിലും പുതുമ തേടാനുള്ള ആശികിന്റെ ശ്രമം നമുക്ക് തടിയനിലും കാണാം...ശ്രീനാഥ് ഭാസി പാടി അഭിനയിച്ച യു ആര് മൈ പഞ്ചസാര എന്നാ ഗാനം തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും അതേസമയം കൗതുകകരവുമായി മാറുന്നു...
ഒരു പുതുമുഖം എന്ന് ഒരിക്കല് പോലും തോന്നാതെ അഭിനയിക്കാന് ശേകര് മേനോനും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ച വെയ്കാന് ശ്രീനാഥ് ബാസിക്കും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...മികച്ചൊരു ഇന്ട്രോടെക്ഷന് കിട്ടിയെങ്കിലും നിവിന് പൊളി ഒരല്പം നിരാശപെടുത്തി...ഒരിടവേലാക്ക് ശേഷം ഇടവേള ബാബുവും ചിത്രത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു...ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങളും ഒന്നിനൊന്നു മികവു പുലര്ത്തിയപ്പോള് ഷിജു ഖാലിദിന്റെ കാമെരാ വ്യത്യസ്തമായ അനുഭവമായി...ഇത്തരത്തില് വ്യത്യസ്തമായ കഥ പറയലിലൂടെ ഓരോ സിനിമയിലും പുരോഗമിക്കുന്ന ആഷിക് അബുവിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച സിനിമയായിരിക്കും ഡാ തടിയാ...അതുകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാവരും ഇഷ്ടപെടുന്ന മികച്ച ചിത്രമായിരിക്കും ഡാ തടിയ...
തട്ടം കാണുമ്പോള് കാമസക്തനാകുന്ന നായകനില് നിന്നും മുസ്ലിം പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ച നായര് ചെക്കനില് നിന്നും യഥാര്ത്ഥ സ്നേഹത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം വിതറുന്ന ഈ ചിത്രം പുതുവര്ഷത്തില് മലയാളിക് നെഞ്ചോടു ചേര്ത് ആസ്വാധിക്കാവുന്ന ഒരു നല്ല സിനിമ തന്നെയാണ്.....ബാഹ്യമായ കാഴ്ച്ചക്കപുരമാണ് യഥാര്ത്ഥ സ്നേഹമെന്ന് വിളിച്ചോതി അന്നയും റസൂലും കണ്ണും കാതും മനസ്സും ഒരു പോലെ പ്രണയത്തിനു സമര്പ്പികുമ്പോള് പ്രേക്ഷകനും ആ പ്രണയത്തില് സ്വയം അലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്നു... അന്നയുടെയും രസൂളിന്റെയും പ്രണയത്തിനപ്പുറം കൊച്ചിയിലെ മറ്റൊരു ജീവിതം വരച്ചുകാട്ടുകയാണ് രാജീവ് രവി തന്റെ ആദ്യ ചിത്രത്തിലൂടെ.... പനക്കൊഴുപിന്റെയും ആഡംബര ഫ്ലാടുകളുടെയും കുറെ ഫക്കുകളുടെയും കഥ പറഞ്ഞ കൊച്ചിയില് നിന്നും മട്ടാഞ്ചേരി വൈപിന് നിവാസികളുടെ പച്ചയായ ജീവിതം വരച്ചു കാട്ടുകയാണ് സന്തോഷ് എച്ചിക്കാനം എന്നാ തിരക്കഥാകൃത് .... അന്നയുടെയും രസൂലുഇന്റെയും ജീവിതത്തിലെ ചില ദിവസങ്ങളിലൂടെ കഥപറയുമ്പോള് തന്നെ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും നിരവധി ജീവിതങ്ങള് സിനിമയില് കടന്നു വരുന്നു...റസൂലിനെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങള് തെരുവോരത്തുകൂടി നടക്കുമ്പോള് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകള് എന്തിലെല്ലാം ഉടക്കുമോഅത്തരം ധ്രിശ്യങ്ങളെല്ലാം കാമറയില് ഒപ്പിയെടുത്ത മധു നീലക്ന്ദനും ചായാഗ്രാഹകന് കൂടിയായ സംവിധായകന് രാജീവ് രവിയും അഭിനന്ദമര്ഹിക്കുന്നു... ഒരു സിനിമ എന്നതിലുപരി ജീവിത ഗന്ധിയായ പരിസരങ്ങളോട് ഒട്ടി നിന്ന് അതിഭാവുകത്വമോ അതിസയോക്തിയോ ഇല്ലാതെ കഥ പറഞ്ഞതാണ് ഇതിന്റെ വിജയം.... ഫോര്ട്ട് കൊച്ചിക്കാരുടെ വൈപിനിലെ സാധാരണ ജീവിതങ്ങളുടെ സാധാരണ ദിവസങ്ങളുംകൊട്ടേഷന് സങ്കങ്ങളും പ്രണയവും സൌഹൃദവും ഒരു കാന്വാസിലെന്നപോലെ വരച്ചു കാട്ടുകയാണ് രാജീവ് രവിയും ടീമും അന്നയില് ..അതിലെ ഓരോ കഥാപാത്രവും ( പുതുമുഖമെന്നൊ പരിചിത മുഖമെന്നൊ) വ്യത്യാസമില്ലാതെ യഥാര്ത്ഥ ജീവിതം ജീവിച്ചു തീര്ക്കുകയാണ് ഇതില്........ 
